Uğur Kepekçi
Bu namazlardan biri de “Kurtuluş Namazı” olarak bilinen nafile ibadettir. Rivayete göre bu namaz dört rekât olarak kılınır ve her rekâtta Fatiha Suresi ile birlikte on beş defa İhlas Suresi okunur. Namazın ardından yetmiş defa suphanallah ve yetmiş defa salavat getirilmesi tavsiye edilir. Bu ibadet, belirli bir zorunluluk içermemekle birlikte, gönülden yapılan bir kulluk nişanesi olarak değerlendirilir.
Bu namazın faziletine dair bazı rivayetlerde, ihlasla kılınması durumunda kulun kalbinde hikmet kapılarının açılacağı ifade edilmektedir. Aynı zamanda Allah’ın o kişiye dünya ve ahiret işlerinde kolaylık sağlayacağı, sıkıntılarını hafifleteceği ve dualarına icabet edeceği belirtilir. Bununla birlikte bu ibadetin, günahların bağışlanmasına vesile olacağı ve kişinin ihtiyaçlarının karşılanmasına katkı sağlayacağı da dile getirilmektedir. Bu yönüyle Kurtuluş Namazı, müminler için bir umut ve rahmet kapısı olarak görülmektedir.
Ancak bu tür ibadetlerde asıl önemli olan yalnızca şekilsel uygulama değildir. İbadetin kabulü için ihlas, samimiyet ve kalpten gelen bir yöneliş esastır. Hz. Muhammed (s.a.a.)’in de vurguladığı üzere, ameller niyetlere göredir. Bu nedenle nafile ibadetler, sadece yapılmış olmak için değil, Allah rızasını kazanmak amacıyla yerine getirilmelidir.
Sonuç olarak, müminler için hayat boyu süren kulluk yolculuğunda nafile ibadetler önemli bir yer tutar. Şevval ayında kılınan bu tür namazlar, Ramazan sonrası oluşan manevi atmosferin korunmasına ve devam ettirilmesine katkı sağlar. Bu fırsatları değerlendiren kimse, hem dünya hem de ahiret hayatı için değerli kazanımlar elde edebilir ve kulluk bilincini daha da güçlendirebilir.
Ayrıca bu tür nafile ibadetler, kulun günlük hayatındaki dağınıklığı toparlamasına ve manevi bir disiplin kazanmasına da yardımcı olur. Özellikle Şevval ayında yapılan ibadetler, Ramazan’da elde edilen güzel alışkanlıkların kalıcı hâle gelmesine katkı sağlar. İnsan, bu ibadetler vesilesiyle nefsini kontrol etmeyi öğrenir, kalbini dünya meşgalesinden bir nebze uzaklaştırarak Rabbine yönelir. Bu durum, kişinin hem ruhsal huzurunu artırır hem de ahlaki olgunluğuna katkıda bulunur.
Bununla birlikte, Kurtuluş Namazı gibi nafile ibadetler, müminler arasında manevi bir bağın oluşmasına da vesile olabilir. Aile içinde veya bireysel olarak yapılan bu ibadetler, kişiyi yalnızlık duygusundan uzaklaştırır ve kulluk bilincini canlı tutar. Her ne kadar bu ibadetler farz olmasa da, kişinin Allah’a olan sevgisini ve bağlılığını ifade etmesinin güzel bir yolu olarak görülür. Bu bilinçle hareket eden mümin, ibadetlerini sadece bir görev olarak değil, aynı zamanda bir yakınlaşma vesilesi olarak değerlendirmiş olur.
